Öz
Amaç
Farklı anatomik bölgelerden köken alan prematüre ventriküler kompleksler (PVK), birbirinden farklı elektrofizyolojik özellikler sergilemektedir. Çıkış yolu (OT) kökenli PVK literatürde iyi tanımlanmış olsa da çıkış yolu dışı (Non-OT) odakların özellikleri yeterince açıklanmamıştır.
Yöntem
Bu retrospektif çalışma, PVK yükü ≥%5 olan 1,644 hastayı orijinlerine göre dört gruba ayırarak incelemiştir: Sağ ventrikül çıkış yolu [(RVOT); n=587], sol ventrikül çıkış yolu [(LVOT); n=628], OT dışı sağ ventrikül (Non-RVOT; n=205) ve OT dışı sol ventrikül (Non-LVOT; n=224). Gruplar arasında elektrokardiyografik parametreler, holter monitorizasyon verileri, otonomik belirteçler ve ekokardiyografik bulgular karşılaştırılmıştır.
Bulgular
Çıkış yolu dışı odakların, çıkış yolu odaklarına kıyasla iki kat daha yüksek oranda multifokal PVK sergileyerek belirgin şekilde daha yüksek bir elektriksel kompleksiteye sahip olduğu saptanmıştır (p<0,001). Coupling interval dispersiyonu, Non-RVOT (103,1±89,2 ms) ve Non-LVOT (89,2±49,2 ms) gruplarında; RVOT (54,6±45,9 ms) ve LVOT (54,8±43,2 ms) gruplarına göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0,001). Daha düşük PVK yüküne rağmen (~%7,1’e karşı ~%12,4), Non-LVOT grubu anlamlı düzeyde daha geniş sistolik ve diyastolik çaplar ile en ileri düzeyde sol ventrikül remodelingi (yeniden şekillenme) göstermiştir (p<0,001). Non-LVOT grubu %48,2 ile en yüksek sirkadiyen varyasyonu ve noktürnal semptom baskınlığını sergilemiştir. İnterpolasyon oranı, Non-LVOT grubunda (%34,8) RVOT grubuna göre anlamlı derecede yüksek saptanmıştır (p<0,001).
Sonuç
Anatomik köken, PVK yükünden bağımsız olarak elektriksel kompleksitenin ve yapısal duyarlılığın bir beliryecisi olabilir. OT dışı odaklar, artmış sol ventrikül remodeling yatkınlığı ile birlikte seyreden özgün elektrofizyolojik özellikler sergilemektedir; bu durum, hastalık progresyonunda lokasyona özgü mekanizmaların rol oynadığını düşündürmektedir.


