Öz

Amaç

Kritik bakım alan akut miyokard enfarktüslü erişkinlerde basit bir kabul glukoz-eritrosit dağılım genişliği (RDW) hemoglobin indeksinin hastane içi mortalite ile ilişkisini değerlendirmek ve bu indeksin prognostik performansını tekil bileşenler ile ilişkili oranlarla karşılaştırmaktır.

Yöntem

Bu retrospektif kohort çalışmasında Medical Information Mart for Intensive Care IV sürüm 3.1 veritabanı kullanıldı. İlk hastane yatışında birincil tanısı AMI olan ve aynı yatışta en az bir yoğun bakım ünitesi kalışı bulunan erişkinler tarandı. Hastane kabulünden 6 saat önce ile 24 saat sonra arasındaki ilk glukoz, hemoglobin ve RDW değerleri kullanıldı. Primer indeks, (mmol/L cinsinden glukoz + RDW %)/g/dL cinsinden hemoglobin olarak tanımlandı. Primer sonlanım noktası hastane içi tüm nedenli mortaliteydi. Lojistik regresyon, kısıtlı kübik spline analizi, alıcı çalışma karakteristik analizi, çoklu doğrusal bağlantı değerlendirmesi ve önceden tanımlanmış alt grup analizleri yapıldı.

Bulgular

Yoğun bakım alan 2901 uygun ilk yatış AMI olgusunun 2861’inde üç maruziyet bileşeninin tümü mevcuttu ve final kohortu oluşturdu. Hastane içi ölüm 257 hastada (%9,0) meydana geldi. İndeksin çeyrekleri boyunca mortalite, birinci çeyrekte %1,1’den dördüncü çeyrekte %19,6’ya yükseldi. Demografi, komorbiditeler, kardiyojenik şok, ilk 24 saatte invaziv mekanik ventilasyon, ilk 24 saatte vazopressör kullanımı ve kreatinini içeren primer ayarlı modelde indeks hastane içi mortalite ile ilişkili kaldı (olasılık oranı 1,99, %95 güven aralığı 1,59-2,51; p<0,001). Birinci çeyreğe göre ayarlı olasılık oranları ikinci çeyrek için 3,03 (%95 güven aralığı 1,35-6,79), üçüncü çeyrek için 5,99 (%95 güven aralığı 2,75-13,02) ve dördüncü çeyrek için 9,74 (%95 güven aralığı 4,45-21,35) bulundu. Kısıtlı kübik spline analizi toplam ilişki ve doğrusal olmayan örüntü için anlamlı sonuç verdi (her ikisi de p<0,001). Önceden tanımlanan karşılaştırıcılar arasında indeks en yüksek eğri altında kalan alanı sağladı (0,753; %95 güven aralığı 0,726-0,780) ve bu değer glukoz/hemoglobin oranından [0,732; %95 güven aralığı 0,699-0,762; Δ eğri altında kalan alan (AUC) 0,021, p=0,041] ve tek başına glukozdan (0,689; %95 güven aralığı 0,651-0,723; ΔAUC 0,065, p<0,001) yüksekti.

Sonuç

Daha yüksek kabul glukoz-RDW hemoglobin indeksi, kritik bakım alan AMI hastalarında daha yüksek hastane içi mortalite ile ilişkiliydi. İndeks, tek başına glukoza ve önceden tanımlanmış bileşen temelli oranlara göre sınırlı fakat tutarlı ek ayırım gücü sağladı. Klinik kullanımdan önce bağımsız AMI yoğun bakım kohortlarında dış doğrulama gereklidir.