Öz
Amaç:
Kültür muayenesi, acil servislerde sıklıkla kullanılan bir tanı yöntemidir. Bu çalışma, acil servisten gönderilen kültür incelemelerinin sıklığını, ayrıca olumlu sonuçların oranını ve en sık izole edilen patojenleri araştırmak amacıyla yapıldı.
Yöntem:
Bu çalışma retrospektif bir kohort çalışmasıdır. 1 Ocak 2016-31 Mart 2017 tarihleri arasında acil servise başvuran hastaların kültür sonuçlarını geriye dönük olarak incelendi. Hastane kayıtlarından demografik veriler, tıbbi tanı, kültür tipi ve sonuçlar kayıt altına alındı.
Bulgular:
Çalışma tarihleri arasında 45.100 hastadan toplam 70.934 kültür testi gönderildi. Kültürlerin %1,1’i acil servisten gönderildi. Kültürlerin %16,8’inde kolonizasyon vardı. Acil servisten gönderilen kültürlerde bu oran %33,6 idi. Acil tıpta kültürler, tüm hastaneyle karşılaştırdığımızda daha sık pozitifti. Pozitiflik oranı yara ve apse kültürlerinde daha yüksek, gaita kültürlerinde ise çok düşüktü.
Sonuç:
Acil servisten belirli bir hastalık ve antibiyotik direnci temelinde gönderilen kültürlerle ilgili daha detaylı çalışmalar, acil serviste profilaktik antibiyotik kullanımı konusunda yol gösterici olacaktır.
Anahtar Kelimeler: Acil servis, bakteriyemi, kültür analizi, mikrobiyoloji
Kaynakça
Long B, Koyfman A. Best clinical practice: blood culture utility in the emergency department. J Emerg Med 2016;51(5):529-539.
Baron EJ, Miller JM, Weinstein MP, Richter SS, Gilligan PH, Thomson Jr RB, et al. A guide to utilization of the microbiology laboratory for diagnosis of infectious diseases: 2013 recommendations by the Infectious Diseases Society of America (IDSA) and the American Society for Microbiology (ASM)(a). Clin Infect Dis 2013;57(4):e22-e121.
Ece Terek G, Tunçel Başoğlu M. The evaluation of the distribution and antimicrobial susceptibility profile of strains isolated from urine specimens at a university hospital. Ege J Med 2013;52(3):136-140.
Yücel N, Kuzucu Ç, Yetkin F, Tunç E. Enfeksiyon bulguları ile acil servis’e başvuran hastaların kültür sonuçlarının değerlendirilmesi. İnönü Üniv Tıp Fak Derg 2010;17(4):359-364.
Yürümez Y, Yavuz Y, Çiftçi İH, Kamil T, Kıyıldı N. How much is blood cultures valuable for adult emergency department patients? Turkey J Emerg Med 2005;5(3):118-121.
Grignon O, Montassier E, Corvec S, Lepelletier D, Hardouin JB, Caillon J, et al. Escherichia coli antibiotic resistance in emergency departments. Do local resistance rates matter? Eur J Clin Microbiol Infect Dis 2015;34(3):571-577.
Demographic Outlook. National reports on the demographic developments in 2010. Luxembourg: Publications Office of the European Union; 2012. Available at: https://ec.europa.eu/eurostat/documents/3888793/5851529/KS-RA-12-004-EN.PDF/f267d12b-d055-4959-884b-90c14d642d2d
Çetin ES, Kaya S, Pakbaş İ, Demirci M. Yoğun bakım ünitelerinde yatan hastalardan izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları. J Turgut Özal Med Cent 2007;14(2).
Ertürk A, Çiçek AÇ, Köksal E, Köksal ZŞ, Özyurt S. Microorganisms, and antibiotic susceptibilities isolated from various clinical samples of patients hospitalized in the intensive care unit. Ankem Journal 2012;26(1):1-9.
Humphreys H. Controlling the spread of vancomycin-resistant enterococci. Is active screening worthwhile? J Hosp Infect 2014;88(4):191-198.
Silva CD, Silva Junior M. Strategies for appropriate antibiotic use in the intensive care unit. Einstein (Sao Paulo) 2015;13(3):448-453.
Talay F, Çetinkaya E, Gençoğlu A, Şafak G, Taş I, Altın S, et al. Nonspecific culture antibiogram results, and empirical treatment approaches in ınpatients due to lower respiratory ınfection. Abant Med J 2014;3(1):21-26.
Güney M, Başustaoğlu AC. Investigation of the location of campylobacter jejuni and campylobacter coli and their susceptibility to antimicrobials among the acute bacterial gastroenteritis factors in Gülhane Military Medical Academy Training Hospital. Turk J Microbiol 2010;40(3):183-192.
Yetkin G, Kılıç S, Söylemez H, Altunoluk B, Çalışkan A. Altı aylık periyodda üroloji klinik ve polikliniğine üriner enfeksiyon öntanısıyla başvuran hastaların semptom ve laboratuvar profili yönünden incelenmesi. Abant İzzet Baysal Med J 2009;4(2):11-14.
Ece Dağlar D, Demirbakan H, Yıldırım Ç, Öztürk F, Özcan A, Sipen N, et al. Bacteria isolated from urine samples and their susceptibility to antibiotics. Türk Mikrobiyol Cem Derg 2005;35(3):189-194.
Ergin ÖY, Afşar İ, Karaayak Uzun B, Kurultay N, Yurtsever SG, Türker M. Evaluation of intravascular catheter cultures in patients in intensive care units. Ankem Derg 2006;20(2):94-97.
Sünbül M, Bitirgen M, Arıbaş ET. Çeşitli klinik tanılarla izlenen hastalarda subklavian kateter kültür sonuçlarının değerlendirilmesi. SDU Faculty of Med J 1995;2(3).
Oğuz S, Kurt F, Korkmaz V, Tekin D, Suskan E. Çocuk Acil Servisinde Kan Kültürü Kullanımı. Turk J Pediatr 2016;10(4):265-269.
Karakoç AE, Ayyorgun Ş, Yücel M, Gündüz E. Bir yıllık kan kültürü sonuçlarının mikrobiyolojik değerlendirilmesi. J Int Med Sci 2006;13(2):101-106.
Mountain D, Bailey PM, O’Brien D, Jelinek GA. Blood cultures ordered in the adult emergency department are rarely useful. Eur J Emerg Med 2006;13(2):76-79.
Abrahamian FM, Talan DA, Moran GJ. Management of skin and soft-tissue infections in the emergency department. Infect Dis Clin North Am 2008;22(1):89-116, vi.
Frazee BW, Lynn J, Charlebois ED, Lambert L, Lowery D, Perdreau-Remington F. High prevalence of methicillin-resistant staphylococcus aureus in emergency department skin and soft tissue infections. Ann Emerg Med 2005;45(3):311-320.
