Öz
Amaç:
Çocuk acil servisine ateş şikayeti ile başvuran hastaların genel özelliklerinin incelenmesi, ailelerin sosyo-demografik özelliklerinin acil servise başvuru ile arasındaki ilişkinin saptanması, düzenlenen tedaviler ile ateşin düşme süresi arasındaki ilişkinin araştırılması ve ateşin acil servis başvurusu sonrasındaki dönemde çocuk ve ailenin yaşamına etkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntem:
Çalışma grubu 5 Mart- 31 Mayıs 2009 tarihleri arasında çocuk acil servisine ateş şikayeti ile başvuran ve ölçülen aksiller ateş düzeyi 38 °C ve üzeri olan hastalardan oluşmaktadır. Hastaların fizik muayeneleri yapılarak, tanılarına uygun tedavileri düzenlenmiş ve ebeveynlerden ailelerin sosyo-demografik özellikleri hakkında bilgiler alınmıştır. Yedi-10 gün sonra ulaşılan ebeveynlere ateşin düşme süresi, bu süreçte başka bir sağlık kuruluşuna başvurup başvurma gereksinimi olup olmadığı, ateşi düşürmek için kullanılan yöntemler ve çocuğun okula devamsızlık yapıp yapmadığı ile ilgili sorular sorulmuştur.
Bulgular:
Çalışmaya 245 hasta dahil edilmiş, 7-10 gün sonraki kontrollerde 17 ebeveyne ulaşılamadığı için çalışma 228 hastanın verileri üzerinden tamamlanmıştır. Olguların %73,1’lik kısmı ateş başladıktan sonraki ilk 24 saat içerisinde acil servisimize başvurmuştur. Toplam 57 hastaya (%23,3) sadece antipiretik tedavi reçete edilirken, 181 hastaya (%73,9) antipiretik ve antibiyotik tedavisi reçetelenmiş, yedi hasta (%2,9) ise hastaneye yatırılarak tedavi edilmiştir. Verilen tedavi ile 189 hastanın (%82,8) ateşinin düştüğü, 39 hastanın ise (%17,2) tekrar bir sağlık kuruluşu başvurusu olduğu öğrenilmiştir. Yedi yaş ve üzeri çocuklarda okul devamsızlık durumu ise %72,9 olarak saptanmıştır.
Sonuç:
Biz, acil servisi yoğun sağlık kuruluşlarında dahi ateşle başvuran hasta ve hasta yakınlarının kaygılarını giderme ve eğitimi için vakit ayrılması gerektiğini düşünmekte, antibiyotik tedavisinin azaltılıp ilk başvuruda semptomatik tedavi verilmesini önermekteyiz.
Anahtar Kelimeler: Acil, antibiyotik, ateş, çocuk
Kaynakça
Betz MG, Grunfeld AF. ‘Fever phobia’ in the emergency department: a survey of children’s caregivers. Eur J Emerg Med 2006;13(3):129-133.
Dayal R, Agarwal D. Fever of children and fever of unknown origin. Indian J Pediatr 2016;83(1):38-43.
Togoobaatar G, Ikeda N, Ali M, Sonomjamts M, Dashdemberel S, Mori R, et al. Survey of non-prescribed use of antibiotics for children in an urban commity in Mongolia. Bull World Health Organ 2010;88(12):930-936.
Hacımustafaoğlu MK, Gürler N, Ünal S. Üst solunum yolu infeksiyonlarının ampirik tedavisinin planlamasında antimikrobiyal direnç: Türkiye ve dünyadaki mevcut durum ve mücadele stratejileri. ANKEM Derg 2018;32(3):109-130.
Resi D, Milandri M, Moro M, Romagna E, Study Group on the use of antibiotics in children. Antibiotics prescriptions in children. J Antimicrob Chemother 2003;52(2):282-286.
Türkiye İstatistik Kurumu, İstatistiklerle Çocuk 2014;4372:55.
Halıcıoğlu O, Koç F, Aşık Akman S, Teyin A. Ateşli çocuklarda; annelerin evde ateşe yaklaşımı, bilgileri ve sosyodemografik özellikler ile ilişkisi. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hast Dergisi 2011;1(1):13-19.
Şen Celasin N, Ergin D, Atman Ü. Yüksek Ateş Şikayeti İle Hastaneye Yatırılan 0-6 yaş Grubu Çocukları Olan Annelerin Yüksek Ateşe İlişkin Bilgi ve Tutumları. FÜ Sağ Bil Derg 2008;22(6):315-322.
Dong L, Jin J, Lu Y, Jiang L, Shan X. Fever phobia: a comparison survey between caregivers in the inpatient ward and caregivers at the outpatient department in a children’s hospital in China. BMC Pediatr 2015;15(1):163.
Eliaçık K, Kanık A, Oyman G, Rastgel H, Güngör S, Anıl M, et al. Ebeveynlerin ateş hakkında bilgi, inanış ve yanlış uygulamaları. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2012;13(1):5-7.
Poirier MP, Collins EP, McGuire E. Fever phobia: A survey of caregivers of children seen in a pediatric emergency department. Clin Pediatr 2010;49(6):530-534.
Bertille N, Fournier-Charriere E, Pons G, Chalumeau M. Managing fever in children: national survey of parents’ knowledge and practices in France. PLoS One 2013;8(12):e83469.
Çocuk Acil Tıp ve Yoğun Bakım Derneği. Türkiye’de ve Dünya’da Çocuk Acil Tıp Hizmetleri Mevcut Durum ve Öneriler (2008). http://www.cayd.org.tr.
T.C. Sağlık Bakanlığı Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğü İstatistik, Analiz, Raporlama ve Stratejik Yönetim Dairesi Başkanlığı. ‘Her branşta ilk 100 hastane’ 2017 yılı Ocak-Ekim Dönemi Poliklinik, Yatış, Yoğun Bakım ve Acil Servis İstatistikleri (Aralık, 2017). khgm.istatistik@saglik.gov.tr
Zyoud SH, Abu Taha A, Araj KF, Abahri IA, Sawalha AF, Sweileh WM, et al. Parental knowledge, attitudes and practices regarding antibiotic use for acute upper respiratory tract infections in children: A cross-sectional study in Palestine. BMC Pediatr 2015;15(11):176.
Boonyasiri A, Thamlikitkul V. Effectiveness of multifaceted interventions on rational use of antibiotics for patients with upper respiratory tract infections and acute diarrhea. J Med Assoc Thai 2014;97(3):S9-13.
Özgüneş İ. Akılcı Antibiyotik Kullanımında Hastane Pratiğinde Sorunlar. ANKEM Derg 2005;19(Ek-2):185-189.
Ozkurt Z, Erol S, Kadanali A, Ertek M, Ozden K, Tasyaran MA. Changes in antibiotic use, cost and consumption after an antibiotic restriction policy applied by infectious disease specialists. Jpn J Infect Dis 2005;58(6):338-343.
Kara B. Çocuklukta ateşle ilgili bilgilerin gözden geçirilmesi. TTB Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi 2003;12(1):11.
Şanlı Ö, Altun M, Tan Ç. Okula devamsızlık yapan öğrencilerin devamsızlık sebeplerinin öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 2015;14(55):161-177.
